Zoals verwacht is Narvik vooral een industrie en handel stad. Toch is er op de berg, rond de kerk, een klassieker centrum maar echt boeiend is het er niet. Het is ook moeilijk in beeld te brengen omdat er altijd wel iets in de weg staat. Ik had toch verder naar de Noordkaap moeten rijden. Ik heb naast de planning voor de volgende dagen ook eens verderop gekeken en het ziet er naar uit dat ik wat vroeger thuis ga zijn dan gepland. Er zal wel iemand zijn die het graag zal horen maar het was zo toch niet voorzien 😉 . Het is dan onder andere wel gebaseerd op een veerboot van Oslo naar Kiel. Ik zou ook verder kunnen fietsen door Denemarken maar heb eigenlijk wel zin in de boottocht, zoals bij vertrek al wel in gedachte. We zullen zien hoe het op ons af komt 🙂 .
De dag begon frisjes en bewolkt. Tegen de middag werd het een stuk minder bewolkt en minder koud. Tegen de stroming langs een rivier rijden is nooit leuk, je weet dat er dan geklommen gaat moeten worden. Na 40 km bereikte ik terug de kust maar dat betekende daarom nog niet het einde van het klimmen. Bijna 1.000 hoogtemeters op goed 60 km is best wel stevig. Er is in deze regio zwaar gevochten in het voorjaar van 1940. In april 40 werden de Duitsers hier gestopt in hun opmars naar het noorden. Ze zijn daar uiteindelijk langs andere routes wel geraakt maar hier zijn ze er toen dus niet doorgekomen. Narvik is, voor zover ik weet, vooral een industriestad maar ik ga hier toch een dagje blijven om het te bekijken. Mijn planning liep overigens ook maar tot hier en ik heb dus even de tijd nodig om het volgende deel te bezien 🙂 . Ik doe dat, bijna, in de kerk, de oude “Sjømannskirka” die omgevormd is naar een hostel. Terwijl ik nog moest wachten om mijn kamer te betrekken, ging ik in de cafetaria vol voor Noors met een “vaffel med brunost”. De ronde wafels zijn overal in Noorwegen. Je kan ze met alles hebben, bijvoorbeeld ook met confituur en room, maar echt Noors is het dus met bruine kaas. Schijnbaar kan niet iedereen, die niet Noors is, die bruine kaas appreciëren maar ik kan hem wel smaken.
Ik begin vandaag met een serie foto’s vanop de camping, gisteren met zware bewolking en vanmorgen onder een stralende zon. Skibotn was een mooi plaatsje om Noorwegen mee te beginnen 🙂 . De zomer was vanmorgen dus weer even terug. Na goed een uur werd het me wel duidelijk dat ik weer richting bewolking zou gaan rijden maar dat kon de pret niet meer drukken. Mijn dag was sowieso al goed, wat er verder ook nog zou gebeuren 🙂 . Ik zou die wolken trouwens uiteindelijk pas tegen aankomst echt bereiken en pas na installatie zou het ook wat gaan regenen. Een stuk voor aankomst gebaarde een buschauffeur mij om te stoppen. Ik vreesde voor slecht nieuws over de weg voor me maar mijn Belgische truitje was vandaag nog eens zichtbaar, zo dikwijls gebeurde dat deze reis nog niet 😉 , en de chauffeur bleek een Antwerpenaar te zijn die 12 jaar geleden naar deze streek verhuisde. Zijn bus was overigens op de moment “niet in dienst”. Bleek ook dat ik na 28 jaar toch nog altijd niet echt geassimileerd ben in de Westhoek, hij herkende onmiddellijk mijn Kempisch accent 🙂 . De camping is een onbemande, er is geen receptie maar er hangt een QR-code die je naar de boekingssite leidt om te registreren en online te betalen. Ik heb een hekel aan die dingen maar het werkte wel voor mij. Gelukkig heb ik ook hier in Noorwegen 4G, in Zweden zou het me niet gelukt zijn. Ik heb overigens wel eerst gecheckt of al het nodige toegankelijk was. Het is niet de leukste camping, ze lijkt ook een beetje afgeleefd, en het is niet de beste ondergrond voor een tent maar het is wel weer een mooie locatie. Deze keer aan een meer, getuige ook de ligging op 100 meter hoogte. Voor Scandinavië zijn er ook weinig voorzieningen, er is bijvoorbeeld wel een keukentje maar geen plaats om te zitten, het is dus weer een beetje meer basic kamperen. Wat er wel is, is wel proper en OK. Wat er echter ook niet is, dat is wifi. Gelukkig kan ik via de 4G wel nog mijn krant lezen 🙂 . Er stopten nog wat Duitse campers maar die schijnen het allemaal opgegeven te hebben tijdens de boekingsprocedure en zijn allemaal doorgereden. Zoals al eens eerder gezegd, dat is een stuk makkelijker met een gemotoriseerd voertuig dan met de fiets 🙂 . Het lijkt me overigens dat het hier vooral om vaste jaarplaatsen gaat.
De zomer werd vandaag even opgeschort 🙂 . Ik had hier een dure hut maar ze boden wel een ontbijt aan voor een schappelijke prijs van 7 € en dat wou ik wel eens proberen, als afwisseling voor mijn eigen aankopen. Het viel niet tegen 🙂 . Na 12 Km was Finland alweer voorbij. Noorwegen is aangesloten bij Shengen, vrije doorgang van mensen, maar niet bij de EU, geen vrije doorgang van goederen, er is dus geen paspoortcontrole maar wel een douanekantoor 🙂 . Zweden en Finland zijn prachtig maar het is pas in Noorwegen dat je in de echt magische wereld terecht komt. Een magische wereld waarin het al wel eens regende maar het ook weer opklaarde. Het ging snel vandaag, ik had niet alleen wind in de rug maar het ging ook nog eens overwegend bergaf. Ik zit voor het eerst in enige tijd nog eens op zeeniveau. In Noorwegen duurt dat echter nooit lang, een vlakke kustweg is hier niet voorhanden 🙂 . Skibotn is het keerpunt, vanaf hier gaat het terug zuidwaarts. Mijn timing was top vandaag. Net toen ik mijn tentje opgesteld had, is het terug beginnen regenen en deze keer niet meer opgeklaard. Het regent nog steeds en af en toe behoorlijk intens. Op zo’n momenten ben je extra blij met het comfort dat de gemiddelde camping hier biedt 🙂 . Ik heb hier ook een mooi plaatsje met uitzicht maar dat tonen zal pas voor morgen zijn, ik heb met dit weer niet veel zin in foto’s en veel zicht is er momenteel ook niet meer 🙂 .
De buiengolf trok gisteren voorbij en het klaarde terug mooi op. Toch werd het niet aangenaam buiten zitten. Ik was de grens nog niet echt over, vooral Finland is er echt wel berucht voor, maar ik was toch al in Muggenland aangekomen 😉 . Vandaag ging de zomer verder. Tegen de middag kreeg ik wel wat nattigheid maar een echte bui kon je het bezwaarlijk noemen. Bij momenten voelde je de zon zelfs echt branden. Over de brug lag dus Finland. Administratief wel wat verschil, zoals een uur tijdverschil en de eurozone, maar fysiek viel er aanvankelijk niet veel verschil te zien, bomen en water 🙂 . Aan de overkant van de brug had ik 2 opties. Langs rechts kon ik richting Alta, en met nog wat extra extra zelfs via de Noordkaap, maar dat hoeft niet meer. Ik koos dus voor links, de directere weg naar Noorwegen. De bomen werden stilaan dunner en er kwam meer open ruimte tussen, ook met water natuurlijk 🙂 . Naar het einde van de rit zag ik het landschap echt veranderen, Noorwegen komt eraan 🙂 . Accommodatie is zeldzaam in dit stukje Finland. Halfweg was er wel een camping geweest maar de toegang was ondertussen afgespannen. Zo kwam ik dus, na een stevige rit, hier terecht. Er zijn hier meerdere mogelijkheden maar echt kamperen is er geen van. Het kwam er dus op aan om de juiste gelegenheid te kiezen en dat bleek niet zo makkelijk, pijlen en aanduidingen gingen alle richtingen uit en het was niet altijd duidelijk wat bij wie hoorde. Degene die het best bij me leek te passen bleek pas morgen terug te openen. Naar een volgende dus maar die ging dan weer een behoorlijk stuk boven mijn normale budgetlijn. Ik ging bij nog enkele plaatsen kijken maar keerde dan toch maar terug naar nummer twee, het bleek toch de beste deal voorhanden te zijn. Ik heb het hier niet nodig maar checkte en gebruikte het onderweg toch, ik vond in Finland de 4G terug. Het enige wat ik kan bedenken is dat ze in het noorden van Zweden volledig overgegaan zijn op 5G en 4G uitgeschakeld hebben, mijn telefoon is daar niet aan toe, maar ik heb er eigenlijk geen idee van 🙂 .
En het werd zomer … 🙂 . De dag eindigde gisteren met een mooie regenboog en begon vandaag met een stralende zon. Ik fietste vandaag, voor het eerst sinds mijn vertrek, zelfs in korte mouwen! Er kwamen wel al vrij snel weer wolken opzetten, en daarbij koelde het ook terug wat af, maar het bleef zomer. Net bij het opstellen van mijn tent ging het ook weer regenen maar ik had dus toch een hele voormiddag dat echte zomergevoel. Ondertussen wisselen opklaringen en buien elkaar wat af maar het zomerse gevoel is toch wat weggespoeld 😉 . Mijn Amerikaanse collega ging vanmorgen al vroeg op pad. Ikzelf bleef, omdat ik toch weinig in te pakken en slechts een kortere rit op het programma had, wat langer liggen en toen ik opstond was de Amerikaan dus al weg. Hij deed me van karakter een beetje aan een oude RSM denken, heel open en onderweg op een fiets met zelf gefabriceerde bagagedragers en toestanden 🙂 . Ikzelf had dus een kortere rit voor nog een laatste nachtje in Zweden. In Karesuando eindigt Zweden, aan de overkant van de rivier ligt Finland. Aangezien er geen geschikte doorgaande weg langs de Zweedse kant verder loopt, ga ik morgen voor een paar dagen Finland de brug over. Zweden valt eigenlijk samen te vatten in 2 woorden, water en bomen 🙂 . Ik had van het grensplaatsje wel wat meer verwacht, het is gewoon een godverlaten gehucht zoals al zovele andere onderweg. Mijn camping claimt de meest noordelijke van Zweden te zijn, zoals er hier nog wel een paar zaken de meest noordelijke van Zweden zijn, maar ik heb er wel al betere gehad. Ik heb er wel een klein keukentje met een tafel en twee stoelen maar wifi is voor de gasten niet beschikbaar. Zweden eindigt zo toch een beetje in mineur. Bovendien ziet mijn telefoon al een tijdje geen 4G netwerk meer en dan wordt het toch een vrij lange namiddag, ik kan zelfs mijn krant niet lezen 😦 .
Ik heb vanmorgen overwogen om een dag extra Gällivare te nemen om gewoon in mijn tentje te blijven liggen. Het was vannacht beginnen regenen en die regen werd dan onderbroken door intensere buien, het klonk echt niet mooi op mijn tentzeil. De app zei echter dat het in de loop van de dag zou beteren en dus pakte ik toch alles in en ging verder. Het beterde ook wel iets maar bleef toch grijs, winderig en vochtig of soms echt gewoon nat. Niet alleen het weer was niet goed maar ook het vertrek niet. Ik nam het fietspad dat een beetje afgezonderd van de weg lag en zo miste ik blijkbaar een afslag. Ik merkte wel vrij vlug dat het niet helemaal klopte maar het kostte me wel 4 extra kilometers. Ik eindigde op “camping” Piilijärvi maar op de wegwijzers was er al een vlak afgeplakt. Camping deden ze dus niet meer, enkel nog hutjes. Nu was dat met het weer van vandaag altijd al een optie maar het was mooi geweest om zelf de keuze te kunnen maken. Nu leek het me bij aankomst sowieso wel een hut geworden zijn, ik zag zo direct niet echt een mooie tentplaats. Aan foto’s kwam ik vandaag nog eens niet toe.
dannyc2018 